Strona główna  
 
 

Informacja o Parku

Klimat hydrografia
Geomorfologia
Szata roślinna
Świat zwierząt
Ochrona środowiska
Użytki ekologiczne
Wartości kulturowe
Historia utworzenia MPK
Edukacja ekologiczna MPK
Muzeum Przyrodnicze
Poznajemy MPK
Fundacja MPK
Ścieżki piesze
Trasy rowerowe
Słowniczek przydatnych terminów
Wykaz rzadkich zwierząt
 

 

 

POMNIKI PRZYRODY


 

    Zainteresowanie starymi, potężnymi drzewami w Polsce sięga czasów króla Władysława Jagiełły, który wydał edykt o potrzebie ochrony cisów. Władysław Szafer pisał: „Adam Mickiewicz po raz pierwszy sędziwe drzewa nazwał pomnika­mi, podnosząc je tym określeniem do rzędu pamiątek przeszłości godnych szacunku i ochrony na równi z ręką ludzką tworzonymi pomnikami historycznej sławy". Pomnikami przyrody są poszczególne stare drzewa lub całe ich grupy, np. aleje, których ochrona leży w interesie publicznym ze względów naukowych, estety­cznych, historyczno-pamiątkowych, zdrowotnych i społecznych, a przede wszys­tkim z uwagi na krajobraz.

    Do końca 1999 r. uznano za pomniki przyrody na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego 94 obiekty, w tym 4 głazy narzutowe i 90 drzew. Są to najczęściej stare dęby, występujące pojedynczo lub w grupach, sosny o ciekawych kształtach, malownicze aleje lipowe, a wśród głazów - granity i gnejsy. Część z nich można łatwo zobaczyć, gdyż znajdują się we wsiach, na skraju lasu. Aleje doprowadzają do miejscowości i osad lub zabudowań leśniczówek. Stare drzewa, aleje oraz zadrzewienia śródpolne (jabłonie, grusze, jarzębiny i inne), które oprócz dekoracyjnej roli w krajobrazie, pełniły kiedyś ważną rolę jako miejsca odpoczynku i schronienia w czasie posiłków ludzi i zwierząt pracujących w polu, są nieodzownym elementem w kształtowaniu malowniczego mazurskiego krajobrazu. Niekiedy wiążą się z nimi legendy, wspomnienia, uczucia tych, którzy w ich sąsiedztwie przeżyli życie lub też upamiętniają imiona bliskich oraz zasłużo­nych ludzi w naszym regionie.

Godnymi obejrzenia i łatwymi do odszukania w terenie są między innymi:

1. „Zakochana Para", para drzew, gdzie dąb obejmuje konarami sosnę - rosnąca 200 m na zachód od wsi Krutyń, przy drodze prowadzącej do „Plaży Krutyńskiej" nad Jeziorem Mokrym; dąb szypułkowy - obw. 200 cm, wys. 18 m, sosna zwyczajna -obw. 275 cm, wys. 27 m,

2. „Dąb Krutyński", dąb rosnący przy drodze z Krutyni do Jeziora Mokrego, w lesie przy szlabanie; dąb szypułkowy - obw. 530 cm, wys. 25 m,

3. „Mazurski Dąb Bartny", dąb bartny rosnący na skraju rezerwatu „Zakręt", ok. 200 m w głąb lasu ścieżką obok „Dębu Krutyńskiego", pszczoły wymarzły w czasie ostrej zimy w 1979 r.; dąb szypulkowy - obw. 315 cm, wys. 28 m,

4. „Dąb nad Mukrem" im. Karola Małłka, rosnący na wschodnim brzegu Jeziora Mokrego w rezerwacie „Królewska Sosna", ok. l km od miejscowości Zgon, przy drugiej zatoce od Zgonu; dąb szypulkowy - obw. 552 cm, wys. 30 m,

5. „Królewska Sosna", martwa, przy drodze biegnącej wzdłuż Jeziora Mokrego na wschodnim brzegu naprzeciwko ścieżki prowadzącej do „Dębu nad Mukrem", ok. l km od miejscowości Zgon; sosna zwyczajna - obw. 360 cm, wys. 35 m,

6. „Bracia Syjamscy", dęby rosnące w przy drodze leśnej, odchodzącej od drogi gruntowej prowadzącej z osady Kołoin do Cierzpięt, 200 m od leśniczówki Kołoin; zrośnięte l galęzią 2 dęby szypułkowe - o obw. 85 cm, 110 cm i wys. 10 m,

7. Dwa dęby szypułkowe przy siedzibie Nadleśnictwa Strzałowe, w miejscowości Lipowo; obw. 420 cm i 450 cm, wys. 28 m,

8. „Dąb Diany", największy dąb w Mazurskim Parku Krajobrazowym, rosnący w grądzie przy północno-zachodnim brzegu Jeziora Gardyńskiego; dąb szypułkowy -o obw. 610 cm, wys. 29 m,

9. „Dąb Oliwii", dąb kandelabrowy rosnący l km na południowy zachód od wsi Bobrówko; dąb szypułkowy - o obw. 440 cm, wys. 29 m,

10. Klon zwyczajny w miejscowości Nowy Most, przy drodze wiejskiej obok posesji W. Baby; obw. 345 cm, wys. 28 m,

11. Dąb szypułkowy we wsi Ukta, 50 m od skrzyżowania dróg Mrągowo - Mikołajki; obw. 332 cm, wys. 30 m,

12. Dąb szypułkowy we wsi Ukta, na placu Szkoły Podstawowej; obw. 330 cm, wys. 30 m,

13. Wierzba krucha we wsi Ukta, przy rozwidleniu dróg w kierunku wsi Wojnowo  i  Osiniak; obw. 302 cm, wys. 25 m,

14. Aleja lipowa we wsi Ukta, droga gruntowa od zlewni mleka do granicy lasu w kierunku osady Kamień; 23 lipy drobnolistne - o obw. od 208 do 430 cm, 3 klony pospolite o obw. od 202 do 250 cm; wys. drzew: 15-25 m,

15. Lipa drobnolistna we wsi Iznota przy drodze publicznej, biegnącej w lewo za mostem; obw. 302 cm, wys. 25 m,

16. Osiem klonów pospolitych w miejscowości Iznota, przy drodze publicznej; o obw. od 200 do 340 cm, wys. drzew: 20-25 m,

17. Lipa drobnolistna we wsi Niedźwiedzi Róg, 50 m od j.  Śniardwy; obw. 390 cm, wys. 27 m,

18. Lipa drobnolistna, bartna w osadzie Kadzidłowo k. wsi Ukta, naprzeciw za­budowań W. Sucheckiego; pszczoły wymarzły w czasie ostrej zimy w 1979 r.; obw. 318 cm, wys. 25 m,

19. „Kłóć wiechowata", stanowisko rzadkiej rośliny wodnej występującej w jeziorze Lisunie Małe, w pasie trzcinowisk, w gminie Mikołajki - Nadleśnictwo Maskulińskie

20. Głaz narzutowy, różowy granit na półwyspie Kusnort na południowy wschód od Mikołajek; jest to największy głaz narzutowy w Mazurskim Parku Krajobra­zowym; obw. 1215 cm, wys. 2 m,

21.Głaz „Edward", szary granitognejs na zachód od osady Zakręt w gminie Piec-ki; obw. 680 cm, wys. 1,4 m,

22. „Dęby Królewskie" w miejscowości Ruciane Nida, przy szosie do Pisza po lewej stronie, naprzeciwko Wyłuszczarni Nasion; 2 dęby szypułkowe: „Dobko" o obw. 550 cm, wys. 29 m (bliżej ulicy) i „Gniewko" o obw. 470 cm, wys. 26 m.